Dorp

Finike/Turkije

Bij de douches hangt een mededeling. Vanavond wordt er een film gedraaid. Een activiteit uit een groep van velen. Iedere ochtend, middag of avond is er wel iets te doen. Koffie/Theeochtend, bbq, spelletjes, concert, wandeling, sport, excursies, winkelen. Voor wie Duits, Frans of Brits is wordt er nog meer georganiseerd. Oh, ja, een verzoek, of we vandaag en morgen van de hondjes af kunnen blijven. Ze zijn net door tegen vlooien en teken behandeld.

Eigenlijk is zo’n bootjesgemeenschap waar we dezer dagen liggen net een dorp. Een meertalige dorp, een soort winterkolonie van verschillende pluimage, in rust voor er weer uitgevlogen kan worden. Winterdag en nu in het voorjaar zijn er geen dag gasten meer, de charters die dagelijks in en uitvaren zijn er nog niet. Neen, wie hier ligt heeft de veiligheid van de gemeenschap gezocht, lekker dicht op elkaar gekropen, net pinguïns met hun bibs naar de storm.

Naast de “winter naar huis” bewoners van ons dorp, zij die na een paar weken aftuigen en opruimen heen gaan en in omgekeerde volgorde ook weer terugkomen, wordt het dorp vooral bepaald door de “blijvers”. Thuislozen die hun thuis hier in den vreemde hebben gevonden. Hun thuis is hun boot. De echte “blijvers” herken je aan hun schotel antenne, eventueel twee, hun ATB tegen de elektrakast, hun plantenbak op de wal en hun potjes met kruiden in het gangboord.

Zeker onder de, meestentijds, blijvers hangt een stevige “ons kent ons sfeer” en onvermijdelijk ook een belangrijke “jou wil in niet meer kennen” sfeer met alle bij behorende roddels. Als “winter naar huis” bewoner ontgaan de roddels ons wat. We horen er, zo als meer, gewoon niet bij. Wel zo rustig op dit punt.

Langzaam komt er weer leven in het dorp. Veel contracten zijn afgelopen rond het midden of eind van de maand. Zeilen worden weer uit hun zakken getoverd, dekzeilen bijeen gevouwen, motoren beproeft, bijboten weer op spanning gebracht, buitenboord motoren gestart. De Turkse gemeenschap groeit met de toenemende drukte mee, er wordt weer gewassen, gepoetst aan de boten, gerepareerd, boodschappen gedaan. Iedere dag wordt het dorp weer wat kleiner, nemen er weer bemanningen toeterend afscheid.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s