Maandelijks archief: maart 2016

Inkopper

Slechte dagen voor mijn nagels. Ik kruip in mijn oude overall door de ingewanden van ons nieuwe bootje. Hoewel het een snoepje is, valt er nog veel te verbeteren. Toen we zelf lieten bouwen zaten we ieder 14 dagen op de werf om de voortgang te inspecteren, beslissingen te nemen en ontwerpaspecten bij te stellen. Met ons neus er bovenop ontging ons maar weinig. Op allerlei manieren hielden we toen al rekening met alles wat ons aan boord kon overkomen gedurende de lange reis.

Nu is het anders; met wat we gekocht hebben, moeten we het doen. Op zich geen probleem, alleen als je wat beter kijkt, is er toch heel wat waarvan je afvraagt wie het ooit zo heeft kunnen bedenken. Natuurlijk is het een inkopper, maar bij het ontwerp is duidelijk geen vrouw aanwezig geweest.

Neem nu onze natte cel. Je zou toch verwachten dat je waar je je opmaakt en je handen wast, er toch tenminste warm en koud stromend water aanwezig moet zijn. Ook lijkt het er op dat douchen, welleswaar met warm water, altijd in de kou bedacht is in het ontwerp. Een kacheluitgang zou wel handig zijn geweest

Zo vind ik op mijn tocht door de binnenste delen op allerlei plaatsten het resultaat van nog veel meer vrouw onvriendelijke keuzes.

Hoewel, op een punt is er typisch wel rekening gehouden met vrouwen aan boord, er is bijna geen plaats waar je makkelijk aan het leidingwerk en de bedrading komt. Alles beter dan dat daar ook nog eens een vrouw aan komt. Ik zal het ermee moeten doen, want zo snel ga ik me niet gewonnen geven, gelakte nagels of niet.

  

Advertenties

Slurry

Opgevouwen en gebogen draai ik de laatste boutjes aan; een belangrijke veiligheidsvoorziening  is vrijwel voltooid. Nooit meer zal het me nog overkomen dat ik me met nauwelijks meer dan een slakkengang moet redden; althans dat hoop ik maar.

Traag als een slak kruipen we het nauwe gaatje in door het rif bij Noumea, Nieuw Caledonie. De stroom lijkt flink tegen te staan. Als we niet uitkijken drijven we nog achteruit. Ik geef nog wat extra gas; en nog eens, en weer. Dan slaat de motor af. Gelukkig, liggen we nog steeds ver weg van de gevaren van het rif. Ik zet het filter om – gelukkig hebben we een omschakelaar dubbelfilter- maar helaas, nauwelijks 10 minuten laten vallen we weer praktisch stil.

Dagen hebben we tegen weer en wind in gebokst, twee dagen zelfs lagen we bij en genoten van een drift van hooguit 6 mijl in een nacht.

Net voor het donker halen we het en kunnen nog precies in de laatste zonnestralen ons anker in de baai van Noumea laten vallen.

Als ik de volgende dag de filters verwissel wordt snel duidelijk wat er zich in de ingewanden van ons brandstof systeem heeft afgespeeld. Roetzwart en vol roest komen de filters los. Hier is duidelijk iets fout gegaan. De afgelopen week hebben we de 800 liter diesel die we in de tanks hebben zo door elkaar geschud dat alle rotzooi van jaren van de bodem is los gekomen en “heerlijk” gemengd is geraakt met onze pas zo kort geleden bij getankte diesel voorraad. Gelukkig heb ik nog nieuwe filters bij me, alleen zo maar aansluiten lijkt niet zo slim. Eerst moet er iets anders gebeuren.

Dagenlang spoelen we de bijna volle tanks, filteren de diesel en gooien het weer terug. Met een klein brandstof pompje, aangesloten op de brandstofleiding van de generator –deze steekt het diepst in de tank- slurpen we alle troep van de bodem, laten dit een nacht bezinken in een van de vele doorzichtige 4-5 liter jerrycans en doen gefilterd de volgende dag het helderste deel weer terug in de tank. Na een week hebben we ongeveer 10 liter slurry van vuil, water en bacteriegroei verzameld. We brengen het naar de wal.

Jaarlijks tap ik tijdens de reis de bodemresten voortaan op deze wijze af. Het zal me niet nog een keer overkomen.

We beloven het elkaar plechtig; nooit meer willen we op deze manier net voor het hol van de leeuw weg sluipen. Het is het eerste dat we aanschaffen voor de nieuwe boot; een dubbele omschakelbare  waterscheider/brandstoffilter.

Natuurlijk willen we nooit meer bijliggen, zullen we nooit meer dagen achtereen in windkracht 8-10 tegen de golven in klauwen, komen we nooit meer tegen donker bij de pas door het rif; maar dit stukje zekerheid, we willen er niet op bezuinigen. Nu alleen de eerste liters slurry nog uit de tank laten lopen; gelukkig heb ik daar inmiddels een handig kraantje voor.