Kun je even …

Voor me ligt een bebaarde oudere stuurman in de sluis. We hebben er de komende dagen nog een flink aantal te doen; stevige sluizen met een verval van soms meer dan 3 meter, hoewel kort 38,50 meter, nog altijd zo’n 583 kuub water, 2500 ligbaden per keer.

Bijna 190 sluizen telt het kanaal dat we varen. De sluismeester stelt het op prijs als u mee helpt bij het schutten; althans volgens de gids. Rondom het schutten heb ik toch niets omhanden, dus een beetje lichaamsbeweging kan geen kwaad. Even helpen een deur dicht of open te doen, de schuiven in de deur te bedienen terwijl de sluismeester de tegenoverliggende deur bedient, is dan een kleine moeite. Gestoken in een fluorroze shirtje ontgaat de stuurman voor me in de sluis mijn bijdrage in elk geval niet; het oog wil toch ook wat.

Eenmaal aangelegd doe ik alvast de deur dicht aan mijn kant van de sluis. De sluismeester laat nog op zich wachten. Deze zaterdag is hij verantwoordelijk voor een aantal sluizen achter elkaar en hij is waarschijnlijk nog bezig op een andere sluis.

De stuurman wordt ongeduldig en drukt af en toe op de toeter. Ik laat hem maar en wacht geduldig af.

Plots, als ik even mijn hoofd naar buiten steek, spreekt de hij mij aan. Kun je ook de andere sluisdeur dicht doen en beginnen met schutten?

Hij is verbaasd als ik zijn verzoek naast me neerleg. Helpen is toch iets anders dan de verantwoordelijkheid nemen voor die 2500 ligbaden waterval. Apart volk toch af en toe, die oudere bootjes mensen. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s