Groet

Een simpel gebaar; even een hand opsteken, soms nauwelijks meer dan een paar vingers. Een groet van gelijkgestemden, een anonieme blijk van herkenning. Het is als de motorrijders die op een mooie lente dag elkaar tegenkomend even een hand op steken.

Al van ouds her is het een gebaar van verstokte zeilers op het binnenwater; een gemeende groet “plezier verder op!”

Het is nog vroeg in het jaar, de eerste boten zijn nog maar nauwelijks in het water. Achter glas in de kuip van de motorboot  is het in het bleke zonnetje goed toeven. De moterkachel staat zacht bij en houdt het comfortabel. Af en toe passeer ik een medestander, een simpele groet bevestigt onze erkenning van elkaar.

Mijn weg kruist een paar keer de route van fervente zeilers, op weg, nog met de mast plat, van hun winterstek in Brabant naar hun zomerse Zeeuwse thuis. Op weg naar de kraan die hun comfortabele doorvaarhoogte weer op doet veren naar “Staande Mast”.  Ik bewonder ze, weg gedoken bij het roer in hun duffelse jas. Gewoontegetrouw steek ik mijn hand op. Vrijwel alle keren, opvallend genoeg, blijft hun reactie uit.

Zeilers groeten kennelijk geen motorbootvaarders; mijn plaats is meteen weer bepaald.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s