Tagarchief: beton

Stil op straat

Marmaris/Turkije

Finike is doods. De badplaats is uitgestorven. Als we een straatje inlopen worden we als eerste vrouwelijke toeristen van dit jaar onthaalt. De sierradenverkoper weet niet hoe hij ons het hof kan maken Er is nog niets te doen.

De aanblik van de stad doet me wat denken aan Polen en de Baltische staten. Parken, design jaren 60 die zo weggelopen lijken te zijn vanachter het voormalig ijzeren gordijn. Alsof ooit een “parkarchitect” parken en speeltoestellen heeft ontworpen die harmoniëren met de woonkazernes erom heen. Hier geen woonkazerne, wat rest is betonnen parkmeubilair. Het is een vreemd gezicht, de betonnen wip, de betonnen glijbaan en vooral de betonnen bankjes erom heen. Ze zitten naast hard, nog koud zo vroeg in het seizoen.

Het is een merkwaardig gezicht, de betonnen parkelementen, fel oranje bollen, lampen en semi-pret elementen. Prachtig gekleurd, maar wel heel erg beton.

Zo’n toeristenplaats voor het seizoen. De eerste gasten schuifelen, nog wat huiverig voor de soms kille wind over straat. Ooit toen ik in Noordwijk woonde, was dit de tijd dat de gasten nog over de zandduinen in kop van de belangrijkste winkelstraat moesten stappen voor ze een etalage konden bekijken, een winkel in konden gaan. Het is net als het eind van het orkaanseizoen, het laat zich niet afdwingen, de natuur is nu eenmaal grillig, maar plotseling is het toch daar. Door de kalender afgeroepen. Kennelijk is in mijn omgeving die roep nog niet gehoord.
Winkel na winkel is nog gesloten, de sierraden winkel, een ander, de restaurantjes, de bars de speeltuinkiosken, ze zijn gewoon nog dicht, etalage leeg, stoelen nog op elkaar gestapeld, bijeen geschoven.

Dwalend door Marmaris, een paar dagen later is het beeld niet veel anders. Hotels nog dicht, restaurants nog ontvolkt, de talloze zwembaden nog beangstigend diep en leeg. De kwaliteit van de restaurants in Marmaris rond de haven was vorig jaar matig, meer naar binnen liep de kwaliteit duidelijk op. Het is net of dat nu vandaag geen rol speelt. Onze vertrouwde adresjes van ons vorige bezoek zijn nu dicht, de kwaliteit langs de boulevard is kennelijk wispelturig. Hoe is het anders te verklaren dat twee dagen achtereen, zelfde adres, de kwaliteit zo verschilt.

Alleen de straten, overdag vol jeugd en brommers, de taxi’s en het gewone leven tel ik even niet mee, ’s avonds vol met langzaam rijdende auto’s met alleenstaande mannen, op de hoek van de straat meisjes, jonge vrouwen, bij wie de haklengte begint bij 10cm +NAP en waarvan de roklengte beter kan worden uitgedrukt in een zelfde getal 10- NAP, onder de navel wel te verstaan.

Zo’n badplaats voor het seizoen, een kille wind, koud beton, een ontluikende blaasontsteking, het doet wat Oost-Europees aan. Er wordt opmerkelijk veel Russisch gesproken om ons heen, zouden zij dit beter gewend zijn?